KLZC Koninklijke Leuvense Zwemclub

Na een voor sommige overdreven lange pauze van jullie reporter ben ik weer klaar om van de laatste competitiematchen en wie weet de “The Best Of Three” matchen verslag uit te brengen.

Voor de trouwe lezers zal ik kort de ontwikkelingen van de laatste twee maanden schetsen. De Leuvense waterpoloploeg is de winterstop ingegaan op een mooie derde plaats na een overwinning in het mooie Genkse bad. De Leuvense trainer Geanta gaf in Genk de kans aan de minder ervaren spelers om ervaring op te doen. Deze kans werd in dank aangenomen door onder andere uw reporter die er zijn eerste treffer van het seizoen liet optekenen. De eindstand was 13-5 na een plezante en faire match. Leuven moest enkel Mechelen en Lalouvière laten voorgaan in de competitie.

Na de winterstop nam Leuven een verschroeiende start tegen de bezoekers uit dendermonde. De wedstrijd werd vlot gewonnen de tussenstanden waren: 9-0, 5-2, 11-1 en 8-3. De eerste keeper, Gil Gram, liet de kans niet onbenut om zelf ook eens te scoren. Leuven haalde het in deze wedstrijd voornamelijk op fysieke kwaliteit. De helft van de goals werd gemaakt op de counter, het geliefde spel van Kris Van Buggenhout en Jef De Cat. Bovendien werd de tegenstander geplaagd door een lage opkomst, zij moesten het met 7 spelers opnemen tegen de volledige Leuvense armada.

De week erna 22 januari moesten we om half elf in Aalst aan de bak. Leuven met een bijna volledig team was niet bij machte om een vuist te maken tegen de mannen van de carnavalsstad. De Leuvense ploeg kon excuses zoeken bij het late aanvangsuur, een te ontspannen gemoed na de gewonnen wedstrijd tegen Dendermonde of een zwakke arbitrage. In de eerste plaats echter moest Leuven de hand in eigen boezem steken. Er werd gedurende de hele wedstrijd slecht afgewerkt, de ene na de andere kans werd op het kader gemikt of verkwanseld. Naarmate de wedstrijd vorderde kreeg Leuven het conditioneel alsmaar moeilijker. De grote van het zwembad begon te wegen op een aantal Leuvense spelers. De periodestanden waren: 4-1, 2-0, 2-3 en 5-1. In het eerste kwart was het Leuven die de beste kansen had maar telkens op een domme manier op de counter liep en zo al snel tegen een driepuntenkloof aankeek. In het tweede kwart leek Leuven zich te herpakken met snedig waterpolo maar de bal wilde maar niet in doel. Een ijzeren wet in sport zegt dat wie niet kan scoren het deksel op de neus krijgt. Dat was ook nu weer het geval na zes doelpuntloze minuten kon Rik Langelet van Aalst de Leuvense doelman tot twee keer toe verschalken. Aan het begin van het derde kwart stuurde coach Geanta de tactiek bij. Dit leek te werken wanneer onder impuls van Jan-Pieter Everts, Klaas Gadeyne en Koen Huysentruyt de goaltjes toch beginnen te komen. In het laatste kwart bleef hier niks meer van over en was het enkel frustratie dat het Leuvense spelbeeld bepaalde.

30 Januari stond er dan het tweede deel van het zware drieluik op het programma. Leuven moest om half elf 's avonds beginnen aan de zware match tegen Mechelen. De Leuvense goalie werd door uw reporter vijf minuten voor het begin van de wedstrijd opgepikt in het station om in allerijl door de sneeuw naar het zwembad gebracht te worden. Uw reporter die aan de wedstrijd begon met een gebroken duim. Leuven begon goed aan de wedstrijd en was in staat om met vlot waterpolo uit te lopen op Mechelen. Leuven kon echter niet om met de druk en verspeelde een 5 doelpunten voorsprong om vervolgens te verliezen met 5 doelpunten verschil.De periodestanden waren: 2-3, 1-4, 6-2 en 6-1. Leuven leek de zelfde weg op te gaan als tegen Aalst door in het begin van de wedstrijd te morsen met de kansen. Al snel keken ze aan tegen een achterstand van twee doelpunten. Het tij keerde echter toen Gil Gram een penalty kon pakken en op de tegenaanval door Koen Huysentruyt de eerste treffer van de avond werd gemaakt. Leuven slaagde er in om op zijn élan door te gaan en uit te lopen tot 2-7. De Leuvense nummers 5 en 12 lieten samen met Klaas Gadeyne zien waarom trainingen nuttig zijn. In het derde kwart kwam Mechelen dan terug tot op drie doelpunten maar al snel werd Mechelen terug op 5 doelpunten gezet. Vanaf dan begonnen ze bij Leuven in een stunt te geloven en dat werd ze fataal bij elke gemiste kans werd er gemekkerd op elkaar en in minder dan 3 minuten hingen de bordjes terug in evenwicht. Tot in de laatste minuut was het verschil niet groter dan 2 doelpunten maar dan maakten de 3 sterkste spelers van Mechelen elk nog één doelpunt. De Leuvense coach was na de wedstrijd niet te spreken over de prestatie van zijn ploeg en verweet de spelers een gebrek aan de juiste instelling en discipline.

In de laatste zware wedstrijd van het drie luik moest Leuven tegen Lalouvière. Leuven speelde zijn beste waterpolo van de laatste weken inclusief Dendermonde en maakte het de wolven alles behalve gemakkelijk. De periodestanden waren: 1-1, 2-3, 3-3 en 1-4. Bij gebrek aan een officiële scheidsrechter mochten uw reporter en de coach van Lalouvière om te beurt fluiten. In het eerste kwart werd er heel afwachtend gespeeld. Er werd gezocht naar een creatieve oplossing en er werden weinig overtredingen begaan. Vooral verdedigend zat het spel goed in elkaar. In het tweede kwart nam Leuven de bovenhand maar was na een snel genomen fout toch op achtervolgen aangewezen. In het derde kwart kwamen spelers als Kris Van Buggenhout en Jef De Cat nadrukkelijker naar voren omdat de Wolven de afstanden moeilijk bezwommen kregen. In het laatste kwart kan Leuven nog gelijk komen, Koen Huysentruyt liet nog een huizenhoge kans op 8-7 liggen. Dat tikkeltje extra om erover te gaan zat er echter niet meer in. De bezoekers konden dit wel en wonnen dan ook niet onverdiend. Koen Huysentruyt liet na de wedstrijd nog optekenen dat hij niet in vorm was. Als hij dit tegen de play-offs wel is mogen we ons aan vuurwerk verwachten.

Leuven zal nog stevig uit zijn pijp moeten komen om zijn plaats voor de play-offs veilig te stellen. Ze voelen nu immers de hete adem van Charleroi in hun nek. Het treffen met de Carolo's op 13 Maart zal bepalend worden.